این روزها نشده سوار مترو بشم و حداقل 5-6 تا خانوم نگن:

آدامس های دکتر زایلیتول!

بدون قند، هفتاد درصد کلسیم مفید برای دندان های شما

یاد دکتر شول می افتم و کفش هایش

دکترهاهم باحالندها! توی تجارت که می زنند اسمشان توپ معروف می شود

راستی عجب حالی دارد این "کارما"

دو روز پیش بود به مسئولمان که مجبور است به خاطر حساسیت سینوس هایش مدام کلاه بگذارد خندیدم

از دیروز صبح تا حالا از سردرد و مساله سینوس هایم یک لحظه بی کلاه نبوده ام

این فصل سرما هم عجب ما سینوس حساس ها را از ریخت و رویت می اندازد!

کلاه تا روی چشم ها و شال گردن تا زیر دماغ. فقط دو سوراخ بینی می ماند برای اخذ اکسیژن احتمالی!

خداروشکر ریه هایمان سالم است که این اکسیژن را بگیرد

خدایا همه بیماران را شفا بده

خوب باشی مهربون

آمین

" جز با چشم دل نمی توان خوب دید، آنچه اصل است از دیده پنهان است.

آنچه به گل تو چندان ارزش داده عمری است که تو به پایش صرف کرده ای.

آدم ها این حقیقت را فراموش کرده اند ولی تو نباید فراموش کنی.

تو هرچه را اهلی کنی، همیشه مسئول آن خواهی بود.

تو مسئول گل خود هستی.

شازه کوچولو برای آنکه به خاطر بسپارد تکرار کرد: من مسئول گلم هستم"

می دانی شاید به همین دلیل است که سالهاست سرگردانیم.

به قول روباه آیین ها را فراموش کرده ایم.

هر چیزی آیینی دارد.

ما فراموش کردیم مسئول گلهایمان هستیم.

و اینطور شد که عاشق شدیم و باختیم.

عاشق کردیم و باختیم.

فراموش کردیم که مسئولیم.

و چه مسئولیتی بزرگ تر از عشق.

بزرگ تر از اهلی کردن و اهلی شدن.

یگانه کردن و یگانه شدن.

ما نه تنها رسم عاشقی را فراموش کردیم

که رسم معشوق بودن را از یاد بردیم.

زیاده نگویم.

بیا دست هایمان را بگیریم، دور دنیا حلقه بزنیم و برای مسئولیت هایمان و

برای آنانکه برایشان مسئولیم، در دلمان سوگند یاد کنیم.

وفادار باشی مهربان.

وقتی شبی کفگیر تراوشات ذهنی آدم، همین طور احساسات سرشار و هیجانات

برانگیخته اش به ته دیگ اصابت می کند!